Wat gebeurt er tijdens een behandeling?

Wat doe ik?

Een behandeling duurt ongeveer een uur. Ik begin op de rug van het paard. Omdat paarden daar rustig van worden en ik even met ze kan kennismaken. Ik leg mijn hand op de rug. Daarbij kneed of duw ik niet; ik voel. Vervolgens ga ik naar de schoft en lendenen om te kijken of ik daar stroming voel; de doorstroming van het hersenvocht. Dit stroomt door de wervelkolom en door de fascie; dat is een dun, spinnenwebachtig vlies rondom spieren, pezen, botten, gewrichten en lichaamsholtes. Ik concentreer me om de stroming te voelen en om hem eventueel weer op gang te brengen. Bij het ene paard gaat dan sneller dan bij het andere. Soms moet ik als het ware om een gebied van spanning heen werken, om later terug te komen bij dat ‘probleemgebied’. Als de spanning in de rug weg is, ga ik door naar de achterhand, daarna werk ik via de voorhand richting de hals en het hoofd. Veel paarden vinden het moeilijk om hun hoofd en hals te ontspannen.

 

Wat doet het paard?

Paarden reageren heel verschillend op een behandeling. Meestal voelt een paard tintelingen maar soms kan het spanningsgebied gevoelig zijn. Als je het ritme terug wilt krijgen in het weefsel, kan het paard een soort ‘rek’ ervaren in het gebied dat ik behandel. Soms zie ik dat een paard uit elkaar gaat staan, met een holle rug. Eigenaren kijken daar soms wel even van op. “Ik hoop niet dat-ie zo blijft....” zeggen ze dan, maar dan kan ik ze gelukkig geruststellen: het komt goed. Ze rekken even goed mee in het gevoel tijdens de behandeling.  Het gebeurt ook weleens dat een paard even een achtervoetje tikt naar me of met zijn voorbeen maait. Maar vaker nog zie ik heel vaak dat paarden gaan gapen en likken, dat ze rustig worden, de behandeling duidelijk fijn vinden. De reactie van het paard is afhankelijk van wat er aan de hand is in zijn lichaam.

 

Heel soms krijg ik paarden onder behandeling die nauwelijks meer ergens op reageren. Die hebben als het ware een muur opgebouwd rond zichzelf. Dat zijn paarden die ook in de wei en in de paddock niet meer vrolijk zijn, ze zitten vast in hun spanning. Bij de eerste behandeling probeer ik dan als het ware door hun cocon heen te prikken. Daar merkt de eigenaar dan nog weinig van. In een volgende behandeling moet je zo’n paard verder ‘afpellen’. Vaak is de eigenaar dan blij verrast: hij ziet dat zijn paard vrolijk wordt en weer goed uit zijn ogen kijkt.

 

Kan het kwaad?

Cranio Sacraal therapie op zich is compleet risicoloos voor het paard. Wel is het zo dat ik door mijn behandeling spanning bij het paard wegneem. Soms hebben paarden een bepaalde hoeveelheid spanning nodig om een onderliggend probleem te compenseren. In een enkel geval zie je dat ik een paard dat al niet fijn te rijden was, ga losmaken en dat hij na de behandeling kreupel wordt. Dan gebruikte hij de spanning in zijn lichaam, om de pijn te onderdrukken en kreupelheid te maskeren.

 

Geen wondermiddel

Cranio Sacraal therapie is geen wondermiddel. Het is gezond voor elk paard, mits de gewrichten gezond zijn. Een gewrichtsontsteking bijvoorbeeld, die kan ik niet weghalen en iets dat kapot is kan ik niet maken.